Miesięczne archiwum: Marzec 2017

Sesja wybaczania (I): uraz z dzieciństwa

I.  Po co mi sesja wybaczania?

A jak długo samochód pojedzie na zaciągniętym hamulcu ręcznym? W jakim stanie będzie po przejechaniu kilku kilometrów? Brak wybaczenia to jak jazda na zaciągniętym ręcznym.

Zwolnij hamulec, wybacz sobie, rodzicom, wrogom, jedź ku zdrowiu psychicznemu i fizycznemu. Po to jest właśnie ta sesja, BY ZDROWO ŻYĆ.

Nie chodzi o to, że masz poprzeć to co sie stało, że masz to zrozumieć

„Chowanie urazy to jak picie trucizny w nadziei, że pozabija Twoich wrogów” Nelson Mandela

Jak wykonać sesję wybaczania w domu?

1. Wybierz osobę, na którą chcesz zrobić sesję. Nazywać ją będziemy TA OSOBA.

Na pierwszą  sesję nie wybieraj bardzo traumatycznego zdarzenia, szczególnie jeśli czujesz, że Twoje wewnętrzne dziecko wciąż bardzo boi się oprawcy. Wybierz kogoś, kto tylko trochę Cię uwiera i tylko trochę zatruwa Twoje myśli. Raczej  nie wybieraj Twojego wroga numer jeden, robiąc sesję wybaczania pierwszy raz, bo zadanie może okazać się zbyt trudne.

2. Wyobraź sobie miejsce, w którym się znajdują

- TA OSOBA, czyli osoba, która Cię skrzywdziła (obraziła, dokuczyła, wyśmiała, czyli ta, na którą robisz sejsę)

- TY z tamtego okresu (w wieku lat, które wtedy miałeś, gdy smutne zdarzenie  miało miejsce)

- Ty TERAZ

2. Zabierz  coś do pisania (kartka, komputer etc.) usiądź, skup się i pisz następujący dialog

PUNKT 1.  Ty, dziecko z tamtego okresu, w obecności pozostałych dwóch osób (Ciebie z teraz i TEJ OSOBY, na którą robisz sesję) wypisujesz wszystko co masz do zarzucenia TEJ OSOBIE. Piszesz jak bardzo Cię zraniła, jak mogła tam postąpić, wyrzucasz z siebie wprost w twarz TEJ OSOBY  całą swoją złość, wszystkie emocje.

PUNKT 2. Piszesz co odpowiada Ci TA OSOBA po usłyszeniu Twoich zarzutów. Wyobraź sobie co mogłaby TA OSOBA na to odpowiedzieć i pisz w jej imieniu.

PUNKT 3. Ty jako dziecko znowu odpowiadasz na to co usłyszałeś od  TEJ OSOBY.  Wyrzucasz kolejną porcję złości, żalów, goryczy i pretensji.

PUNKT 4. TA OSOBA odpowiada znowu dziecku ale już z POZYCJI DUSZY. To bardzo ważne, napisz jej odpowiedzi, które płyną z głebi, z jej wnętrza.  Wyobraź co może Ci na to odpowiedzieć teraz TA OSOBA z pozycji duszy, jej wnetrza, jej przezyć etc.

PUNKT 5. Po usłyszeniu odpowiedzie z duszy, dziecko podaje rękę TEJ OSOBIE. Rozumie już więcej. Dziękujecie sobie za spotkanie.

PUNKT 6. Ty, z teraz, przytulasz dziecko i mówisz, że zawsze jesteś przy nim, że zawsze może na Ciebie liczyć, że zawsze pomożesz.

PUNKT 7. Żegnacie się, każde odchodzi.

Bardzo ważne, by móc iść po tej sesji spać. W głowie wtedy wszystko na nowo się układa.

Czy ta instrukcja jest czytelna? Zastanawiam się co poprawić. Komentarze mile widziane.